Home Poems እርምን ቆረጣጥም! (በላይነህ አባተ)

እርምን ቆረጣጥም! (በላይነህ አባተ)

እግዚኦ መሐርነ ዘመኑ ክፉ ነው፣
የሰማእትን እርም ሕዝብ እየበላ ነው፡፡

ለፍትህ መጎስቆል ለሕዝብ መበደል፣
ምንያህል መንገድ ዳር ስንት ወደቀ ገደል?

በፍሪዳዎች ፈርስ ተሚያለቅስ በሬ አንሰህ፣
እንዴት ብትረገም ሙታንን ረሳህ?

ገላህ ተጠረቃ መንፈስህ ተረካ፣
እርምን ጉርድም አርገህ ቆረጣጥመህ ብላ፣
ተሬሳ ቁጭ ብለህ ተገዳዮች ጋራ!

ስንቱን እንደ በሬ ለፍሪዳ አቅርበህ፣
አንተም ታርጁ ጋር ደም መጠጣት ጀመርክ?

ሕዝብን አስፈጭተህ እንጀራ ልትጋግር፣
ዕርቅ ተከልኩ ብለህ ፍትህን ብትነቅል፣
ተማለፍ አተርፍም ተመሄድ ወደ አፈር፡፡

ንሥሃ ያልገባ ፓስተር ብታመልኩ፣
እሬሳ ረግጣችሁ “እርቅ” ብትፈጥሙ፣
ጨለማውም ያልፋል እንኳን ብርሃኑ፡፡

የተሰዋው ጓዱ ዓይኑ ፍርጥ ሳይል፣
እንዴት ተጠላቱ ማድ አብሮ ይቀርባል?

ልጁን ጎረቢቱን ወገኑን ላረደው፣
ወይም እያስያዘ ተሳት ላስማገደው፣
እንዴት ያለ ሐፍረት ድጋፍ ይሰጣል ሰው?

ፍትህ ተከታትፋ ቁምጥምጧ ወጥቶ፣
ዕርቅ እንዴት ይመጣል በምን እግር ተጉዞ?

ዕርቅን ያለፍትህ ስትለፈልፍ ስትሰብክ፣
ሆዳም አሜን ቢልህ ይታዘባል አምላክ፡፡

እጅግ ከሰው ወጥተህ ብሰህ ከጅቦችም፣
በ”እርቅ” አዋዜ እያሸህ ሥጋ የወገን ደም፣
መቅኔውን መግምገህ ከሰማእት አጥንትም፤
አፈር እስቲያኝክህ እርምን ቆረጣጥም፡፡

በላይነህ አባተ (abatebelai@yahoo.com)

ጥቅምት ሁለት ሺ አስራ አንድ ዓ.ም.

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here